Natura, en la alborada no te encuentro#




Hola estimados amigos

Sigo con mi melopeya, no encuentro otra, Natura, nuestra madre, me ha robado la imaginación, y solo la veo a ella.

Parece que me está pidiendo que informe a gritos, que su carne le duele, de tanto golpe como está recibiendo.

Nos suplica, que actuemos con Amor,  hacia sus joyas, que son nuestras y algunas están desapareciendo.

No veo amapolas como hace unos años, han desaparecido, la fauna también está perdiendo a sus seres, en el cielo ya no se ven las estrellas... Que os voy a decir,  lo sabemos todos.

Gracias siempre por vuestra visita y comentarios hacia mis letras.

Un fuerte abrazo




Natura, en la alborada 
no te encuentro


Natura, te sueño y te muestras hermosa
Pero en la alborada no te encuentro
En el recuerdo te veo, y me adentro
Y aparece tu desnudez bella, ¡Tan olorosa!

Despierto, y todo parece una fosa
Se desvanecen tus sedas de arcoiris
Tu bella y generosa tez, tu flor de lis
Sueño contigo madre, mi bella rosa

Vuela mi sueño al encuentro
De tus perfumes de azahares
Por bosques, cielos y mares
Me voy al sueño y en ti entro

Me robas cuando mi alma ensueña
Y te imagino nutriendo al mundo
Natura, tu bella faz, Amor enseña

Soy una hija más, de tu hermosa familia
Que suplica en volandas tu cuerpo fecundo
¡No desaparezcas! Tu cuerpo nos auxilia


Carmen Silza



Comentarios

  1. Aquellos trigales con amapolas, las cepas con los brazos levantados... ahora todo son placas solares y molinos horrorosos. Cada vez queda menos naturaleza. Un abrazo

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Yo estoy asombrada, hace tres años cuando sacaba a pasear al perrito, me acercaba a la huerta y estaba llena de amapolas en el mes de abril, ahora voy y han desaparecido todas.
      ¿Qué estamos haciendo? La Naturaleza nos sostiene si falta donde vamos a parar.
      Gracias Ester.
      Feliz semana
      Un abrazo

      Eliminar
  2. La Natura nuestro hábitat, corazón, pulmón...Vida...
    Salud Carmen

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Si todo eso y más, es nuestra madre, madre de todos, ella nos crea y nos alimenta.
      Feliz semana Ángel.
      Un abrazo

      Eliminar
  3. Olá, amiga Carmen.
    É verdade. A natureza está a ser destruída pela humanidade.
    Florestas que outrora eram de rara beleza e diversidade, estão a ser consumidas por incêndios e outras barbaridades causadas pelo homem.
    Infelizmente é uma realidade...
    Gostei bastante deste texto.

    Deixo os votos de uma boa semana, com tudo de bom.
    Beijinhos.

    Mário Margaride

    http://poesiaaquiesta.blogspot.com
    https://soltaastuaspalavras.blogspot.com

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Así es Mário, nos estamos cargando el alimento que nuestra madre nos regala.
      Gracias por tu visita.
      Feliz semana.
      Un abrazo

      Eliminar
  4. Tus palabras son preciosas, Carmen!
    La naturaleza está siendo tan maltratada que un día podría incluso poner en peligro nuestra propia existencia. Esta es una verdad que todos parecen ignorar!
    Debemos cuidar bien la naturaleza, porque cuando respiramos, entra en nuestros pulmones. Cuando la necesitamos, nutre nuestro cuerpo. Cuando la contemplamos, su belleza llena nuestra alma.

    Un abrazo con cariño!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Muchisimas gracias Albino.
      De la naturaleza sale todo, si nos falta no sé donde vamos a parar.
      Están desapareciendo flores, animales...
      En fin que te puedo decir que ya no sepas.
      Nos estamos cargando esta familia inmensa.
      Gracias y feliz semana.
      Un abrazo

      Eliminar
  5. Cuánta razón tienen tus valiosas letras!!!.
    Hay que cuidar la naturaleza . Es muy importante conservar su belleza.
    Un fuerte abrazo.
    Feliz semana.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Cuidemos de ella, en lo que podamos, pero se han perdidos muchas cosas, el progreso es esencial, pero no retroceso, que es lo que hacemos o hacen....
      Feliz semana.
      Un abrazo Amalia

      Eliminar
  6. Bueno, querida Carmen, tenemos en usted una defensora y amante del mundo natural. Por eso extraañano solo los ausencias de entidades bióticas, sino naturales como las estrellas, y siente esa necesidad de soñar el mundo natural con apremio.
    Un abrazo. Carlos

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Pues así me siento Carlos, pero de forma impotente, por eso me enrabio más y por aquí me desahogo.
      Gracias siempre Carlos.
      Un abrazo

      Eliminar
  7. Todos somos hijos de la tierra, como dice una canción y en tu canto lo expresas con belleza.

    Besos dulces y dulce semana, Carmen.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hola Dulce, todos somos hijos y hermanos,
      Gracias por tus palabras.
      Feliz semana.
      Besos dulces

      Eliminar
  8. No solo no somos hijos agradecidos a nuestra generosa Madre Naturaleza, sino que encima la maltratamos. Nos da avisos y no le hacemos caso. El día que se harte de nosotros nos vamos a enterar.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Este tema tan de siempre, pero ahora nos estamos pasando.
      No progresamos bien, retrocedemos y no nos damos cuenta, tanta tecnología, que lo está matando todo.
      Feliz semana Chema.
      Un abrazo

      Eliminar
  9. Nos dejas un hermoso homenaje a la naturaleza, su belleza y su generosidad constante, que no tiene precio...Y lo haces con gran entrega y amor, Carmen...Nos duele la falta de valores humanos, que no ven el alma madre de la naturaleza, que nos da su frutos, su belleza y su espíritu.
    Mi abrazo entrañable y mi ánimo, amiga poeta.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. De la naturaleza sale todo lo que necesitamos, y el hombre lo modifica, el capitalismo manda, y nuestra madre está condolida.
      Feliz noche y semana María Jesús.
      Un abrazo

      Eliminar
  10. Es nuestra Madre Tierra, Gaia, que sufre, que vive, que nos sigue alimentando y sosteniendo..es nuestro deber como hijos de la Tierra cuidar de ella!
    Preciosísimo poema!
    Un abrazo!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Sí, tierra o Gaia, según el idioma.
      Es nuestra madre y nosotros hermanos.
      Cuidemos de ella con lo que podamos.
      Feliz semana Luna.
      Un abrazo

      Eliminar
  11. Buenas noches, todos somos hijos de la tierra, y en vez de mimarla, cuidarla, le damos mala vida, quemamos sus campos, contaminamos las aguas, y eso no lleva buen camino.
    A pesar de concienciar al ser humano, retrocedemos, y en algún momento la tierra va a protestar, y eso sí será peligroso. Un besote, y muy bonita entrada.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hijos y hermanos, y la golpeamos y ella ya no puede más, y grita y ya veremos el castigo que nos pone.
      Feliz noche y semana Campirela.
      Un fuerte abrazo

      Eliminar
  12. La naturaleza es un tesoro que debemos cuidar pero no lo hacemos. Me gusto tu poema. Te mando un beso.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. La naturaleza es el oro más preciado Alexander.
      Somos responsables de ella.
      Feliz semana.
      Un abrazo

      Eliminar
  13. Se está acabando la flora y la fauna, con tanta contaminación. Este año he visto muchísimas abejas muertas, es muy doloroso. Si las abejas desaparecen, nosotros también lo haremos. Claro que la inspiración se esconde, hermosa. Pero no te desesperes.
    Un abrazo grande.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Sí amiga Sra, así es, poco a poco nos la estamos cargando.
      No perdamos la esperanza.
      Feliz semana
      Un abrazo

      Eliminar
  14. Tus versos, Carmen, son preciosos, y expresan una conexión íntima y reverente con nuestro hermosa naturaleza, percibiéndola como una madre bella, generosa y esencial para la vida. Me hago eco de tu súplica por su permanencia y cuidado, reconociendo su fragilidad y nuestra dependencia de su equilibrio natural. Dejas en tus versos tu sensibilidad poética. Verso para enmarcar. Un abrazo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hola Gil, muchísimas gracias por tu sentir y palabras.
      La naturaleza es lo más valioso que poseemos, por lo tanto hay que cuidarla como si fuese nuestro cuerpo, que lo es, todos nacemos de la naturaleza.
      Feliz semana
      Un abrazo

      Eliminar
  15. Estamos matando lo más hermoso del planeta.
    Cada vez menos natura, cada vez más humo y contaminación.
    Un horror.

    Besos.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Así es Toro, nuestra madre agoniza, salvarla es nuestra labor con lo que podamos, ya sabemos quien tiene la sartén cogida por el mando.
      Feliz semana.
      Un abrazo

      Eliminar
  16. Querida amiga Carmen,
    Otra excelente publicación que compartiste con nosotros.
    Espero que todos hayan tenido una feliz Pascua en tu casa.
    Besos.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Gracias Douglas por tu sentir y bellas palabras.
      Nuestra madre naturaleza lo merece.
      Feliz semana amigo
      Un abrazo

      Eliminar
  17. O homem será sempre o grande responsável pela diminuição desses sinais de vida de que fala.
    Abraço de amizade.
    Juvenal Nunes

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Así es por desgracia, únicos responsables, más animales que los animales.
      Gracias por venir.
      Feliz semana.
      Un abrazo

      Eliminar
  18. Precioso mensaje en tus letras amables, Carmen. Realmente estamos dejando perder tantas cosas hermosas... Pero aún así, la vida se proclama por todas partes, incluso donde ya no le dejan espacio para respirar... En esto soy optimista, aún creo en nuestras pequeñas actitudes individuales... No dejarla morir también es una canción, un poema, una sonrisa...
    Gracias por compartir.
    Hasta pronto.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hola Clarisa.
      Estoy de acuerdo contigo, estamos perdiendo, en este camino pero nunca perder la esperanza, pues la vida como bien dices está por todo rincón, cuidemos de ella y nuestra madre natura se sentirá aliviada.
      Feliz semana estimada Clarisa.
      Un abrazo y feliz semana

      Eliminar
  19. Boa noite minha querida amiga Carmem. Infelizmente, fazemos parte dessa realidade. Eu moro entre o Parque Nacional da Serra dos Órgãos e o Oceano Atlântico. Estamos no outono, na maior parte do Brasil e nem parece que terminou o verão. Grande abraço do seu amigo brasileiro.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Buenos días Luiz.
      Te deseo un feliz miércoles.
      Gracias siempre
      Un abrazo

      Eliminar

Publicar un comentario

¡Bienvenidos! queridos amigos.
Gracias por vuestra lectura y comentarios.
Que tengais un feliz día.
Abrazos para todos.

Seguidores